Ένας άντρας γράφει: Nα γιατί δεν λειτουργούν οι σχέσεις από απόσταση!

σχέσεις από απόσταση

Πριν από λίγες μέρες, αγαπητές μου φίλες, λίγο έλειψε να μπω σε μια σχέση από απόσταση. Οι κίνδυνοι είναι πολλοί και δεν ξέρεις από πού μπορεί να σε βρει το κακό…

Πέρα από την πλάκα, ακόμα και ένα άπειρο 18χρονο μπορεί με βεβαιότητα τη σήμερον ημέρα να σου πει ότι οι σχέσεις από απόσταση είναι «μεγάλο μανίκι» - και ότι καλά θα κάνεις να ζευγαρώσεις στην πόλη σου, για δικό σου καλό.

Γιατί ποιο λόγο θεωρούνται προβληματικές; Για πολλούς και διάφορους. Ακολουθούν μερικοί από αυτούς, τους οποίους συγκέντρωσα μέσα από εμπειρίες, δικές μου και των φίλων μου:

 

Οι πειρασμοί

Αν δεν έχεις εμφάνιση Κουασιμόδου, το πιθανότερο είναι ότι μια στο τόσο θα έχεις κι εσύ τα τυχερά σου. Είτε στο facebook, είτε στο μπαράκι που πίνεις το ποτό σου, είτε στην ουρά της εφορίας, βρε αδερφέ. Πιθανότατα θα αντισταθείς. Αλλά καθώς αντιστέκεσαι, θα σκέφτεσαι όλα τα στραβά που έχει φορτώσει στη ζωή σου η σχέση σου, την έλλειψη επικοινωνίας και κατανόησης, τα παράλογα ξεσπάσματα, τα νεύρα, τα αποτυχημένα γεμιστά που σου είχε φτιάξει και δεν τρωγόντουσαν. Κοινώς, θα μπει μέσα σου ο διάολος – και άντε να τον διώξεις. Το να απατήσεις τον σύντροφό σου ενώ αυτός βρίσκεται σε άλλη πόλη, είναι λίγο σαν να μην κόβεις εισιτήριο στο μετρό: Δύσκολο να μην το κάνεις, όταν ξέρεις πως κατά πάσα πιθανότητα δεν θα σε πιάσουν.

Το οικονομικό

Μπαίνοντας σε μια σχέση από απόσταση, βάζεις στο πρόγραμμά σου κάποια πρόσθετα έξοδα ταξιδιού. Δεν θέλω να ακουστώ μίζερος και τσιφούτης, αλλά τα εισιτήρια έχουν ακριβύνει. Το τραγούδι της Ελένης Δήμου που λέει «ετοιμάζω ταξίδι μοναχά για πάρτη σου» είναι ευχάριστο ως προς την χειρονομία που περιγράφει, αρκεί βέβαια και ο άλλος να εκτιμάει κάποια πράγματα…

To «θέλω να μιλήσουμε»

Έστω ότι ένα ζευγάρι που έχει σχέση από απόσταση αντιμετωπίζει κάποιο πρόβλημα που σηκώνει «σοβαρή συζήτηση», συζήτηση δηλαδή πάνω στο μέλλον της σχέσης. Τίθεται το ζήτημα του χωρισμού, αλλά φυσικά είναι κάπως χαζό να χωρίσεις από το skype, από το τηλέφωνο ή από το facebook. Ως εκ τούτου, το ζευγάρι αποφασίζει να συζητήσει σοβαρά στην επόμενη συνάντησή του. Το θέμα όμως είναι πως όταν συναντάς τον άνθρωπό σου μετά από κάποιες εβδομάδες ή μήνες απόστασης, το τελευταίο πράγμα που θέλεις να κάνεις μαζί του, είναι να συζητήσεις σοβαρά. Άλλα πράγματα σου έχουν λείψει... Έτσι, τα προβλήματα που έχουν προκύψει δεν λύνονται ποτέ, απλώς εκτονώνονται προς στιγμήν και εν τέλει διαιωνίζονται.

Η «αναφορά»

«Μόλις έφαγα μια ομελετίτσα και τώρα θα πλύνω τα πιάτα και θα κάτσω να δω Game of Thrones». Και γιατί πρέπει να το ξέρει ο άλλος αυτό, ρε παιδιά; Είναι κάτι τόσο συνταρακτικό; Έχοντας ανάγκη από επικοινωνία, τα ζευγάρια τείνουν να αναλώνονται σε εντελώς βαρετές και περιττές συνομιλίες, που σταδιακά κάνουν τη σχέση να μοιάζει με παραβρασμένο μακαρόνι. Ως ένα βαθμό, το να δίνεις πλήρη αναφορά για το πού είσαι και τι κάνεις μειώνει την υποψία του άλλου ότι μπορεί και να τον απατάς. Αλλά από την άλλη, ποτέ δεν θα ακούσεις κάποιον άντρα να σου πει «μωράκι μου απόψε θα σε απατήσω με την πρώην μου τη Μαίρη». Αν είναι να το κάνει, μάλλον θα το κάνει χωρίς να στο πει!